BAY KENDİNİ BEĞENMİŞ

Burnu on arşın havada,

Doğrusu alamıyor hayatın  kokularını.

Dik dik bakarken etrafa,

Bunca kibre daha da dayanamayacak gibi,

Ha kırıldı ha kırılacak boynu.

Çirkin görünümlü Bay Kendini Beğenmiş!

Konuşurken nezaket çoktan dilini terk etmiş,

Tek o bilir her şeyi; Bay Her Şeyi Çok Bilmiş!

Hangi çarpık mercekten bakarsın hayata?

Yanlış ölçüde gördüğün besbelli.

Biraz daha gidersen hangi uçurum  sonun olur,

Bunu ben de bilemem.

Bir ıslık çalacağım; bir umut, belki kulakların doğru frekansı yakalar,

Ve dönüp bakarsın geri…

Görürsün geçip gittiğin yerleri, utanırsın da;

Eğersin o mağrur başını,

Gözlerine ilişir ezip geçtiğin nazlı gelincikler.

O zaman nefesin daralır mı, bilmem.

Bilir misin en çok kendine kıydığını?

Çok müteessirim;

Göğü bir ayna yapıp tutamadım önüne,

Göremedin düştüğün o aciz hali,

Hangi çirkinliğe bulanmıştın göremedin.

Şimdilik sadece ezdiğin gelincikleri görüyor;

O görmeyen, beş numara gözlerin!