İNHİLÂL

bulutlar belli belirsiz dağılmış

toprak iğneli gezinir

şafağın ayazı derbeder eder beni

dizlerine kapanırım

eşiğin

denizler eser

denizler hırçındır

ocakındır bu zelzeniş

bahrındaki

saçlarını eğlet

beyaz bavulumla giderim

yüzünün adresinden

kaybederim varoluşumu

kendime çıkan bütün yolları

cebimde kalan ellerimle

mahvederim

denizler eser

ben hâlâ ararım tanrımı

bir taşın altında

unuttuğumu umarım

beni toprağa vermeyin

üstüm başım toz olur

beyaz gömleğim var

istemem başkasını

gömleğimin cebinde bir mendil

bir de senden kalan ıslık

denizler eser

selamlarım dalgaları

beni sorarlarsa

biraz önce buradaydı dersiniz

sonra bi ocak  rüzgarı alır

saçları denize karıştığında

gerisini balıklar bilir