ÖZLEM

Bu aralar aklıma çok düşer oldun

Geceleri rüyalarda buluşmalarımıza gündüzleri de eklendi

Anılar birbiriyle meşk içinde

Bir anlattığıma bir hatırladığım eşlik ediyor

Gökyüzü de pek hüzünlü bu aralar

Gözünün yaşı hiç dinmiyor

Kasvetli bulutlar; gökdelenlerle komşu

Maviler alaca maviye,

Siyahlar zifire,

Renkler birbirine

İnsanlar…

Senden sonra daha bir koşturmacada

Bir elinde hırsı bir elinde inancı

Yapanlar şükürde

Yapamayanlar isyanda

Kimisi suizanda

Bazıları halen daha hüsnüzanda

Şükrü teslimiyeti tevekküle elinde tutan da var

Keşkelerini çoğaltan da

Uzaya çıkıp el sallayan da

Ez cümle…

Merak etme buraları,

Senin bıraktığından geride değil insanlık

Sahi bu kaosta seni bana hatırlatan neydi?

Bizim oraların bitmeyen yağmurları,

Kararan bulutlar,

Sisle kaplanan gökyüzü,

Yürüdüğüm yoldaki toprak kokusu,

Ağaç dallarının birbirine sevdası

Kuzinenin üstündeki koleti,

Bakır tavadaki mıhlama,

Bir kış armudu,

Bir erik reçeli,

Kapıdaki salıncak

Bahçedeki ıhlamur ağacı,

Bir ses,

Bir gülüş,

Bir dua,

Kocaman özlem

Dedim ya;

Anılar sıralandılar peş peşe

Hepsi birbiri üstüne

Geriye bir yudum su,

Bolca gözyaşı,

Özlem bulutları,

Bir Fatiha…