NESL-İ ASIM’IN ŞİARI

Asırların uykusundan uyanan bir rüzgâr var;

Damarlarda deli akan o mukaddes kan konuşur.

Sessizliği paramparça eyleyen bir ihtar var;

Yedi iklim, yedi kıta bu kutlu çağrıyla buluşur.

​Kırılsın zulmün bentleri, zalimlerin gözlerini korku bürüsün;

Çünkü Oğuz soyuna boyun eğmek ar gelir!

Çağlar açılsın yeniden, küfre karşı gemiler karadan yürüsün;

Bize bu ufuklar, bu dünya dar gelir!

​Ötüken’den yükselen o ilk yeminin sonrasında,

Turan denen mukaddes rüyaya baş koymuşuz.

Ölümün acısı kevser olmuş Kürşad’ın sofrasında;

Biz vazgeçmeyi çoktan unutmuşuz.

​Ayağa kalk ey Asım’ın nesli, kükre öz yurdunda!

Gökyüzünü çadır eyle, güneşi de tuğ yap bize!

Zincir izi olur mu Anadolu yaylasının kurdunda?

Şuur rehberimiz, zafer helaldir bize!