SOĞUK, ÖRTÜN ÜSTÜMÜ

Köpek ölmüş sokağında 

Şehir uluyor hala

Yar sesinde bir boğukluk

Hafif tiz bir çınlama

Kıt kanaat aklım zaten gelinmesin üstüme

Tilki baskın kümeste 

Çıt çıkmıyor hala

Beste beste rüzgar dağılır

Gönlüm esmez hala

Yılın bu son günleri 

Kara gürültü, gümbürtü

Cancağızım nereye kaçtın 

Soğuk mevsim, ince yorgan, üşütük

Kafamda bir bahar beste

Huzur, korku bastırır

Huş dalında meyve şimdi 

Ben de fena halsizim

Bunak herif ne arsızlık

Kendininki yetemedi bak hakkımı da yiyor

Bir kuş vur da yarı süzülür

Öyle düşüş, gece mani, aklıma dek giriyor

Fesat çatlar maske düşer 

Kış masalı kara bağlar, fena halde küstürür

Aman bir dost boğulmakta!

Buz kesiği, damar damar, toprak örtün üstümü

O ne çirkin kahkaha

Kadim neşe, üsturupsuz şimdi

Bir adam çıkar yoluma, yarı tanrı, heykel

Kuzgun bağır üstü kalsın 

Delirmişler pansiyonu, büstü yansın

Fırtınadan fal bakıyor, aklı yarım, delirmiş

Benim diyene tamam sonra

Çakıl yolun ortasından haklı sanıp çekilmiş

Menekşesi soluk mavi