BİR YUSUF MESELESİ

Vuslata bir adım kalmışken tükenir insanın hevesi,

Kuyunun başında yıllarca bekledi Yusuf’un devesi

Döndü dolaştı kervanım , sende molasını verdi

Ben Yusuf gibi garibim ama derdim Yakup’un derdi

Ne Yusuf gibi peygamberim, ne Yakup gibi sebatkar

Eyyüp’te ki sabır yok bende, meçhul bir boşluktayım

Yusuf gibi gurbetteyim ama devem terk etti beni

Yakup gibi hasretim, gelecek Yusuf’um yok benim

Evet Yusuf’um kuyusunda kalmış, hala tutsak

Bu bekleyiş, aşkın hanesinde kurulmuş bir tuzak

Bu aşk bir nişan gibi göğsümüze yapıştırılmış yafta

Bu kıssa unutulacak kaldıkça bu mushaf rafta