POLİSTANBUL

Sana varmak için nice dünyalar aştım,
Yolları karanlık ve ıssız…

Ey İstanbul! Bu kalabalık neyin nesi?
Gök, denizinden mi geliyor martıların sesi?

Yokuşsuz tepeden mi geliyor bu ışıltı?
Şu kalabalıktan yok mu bana bir fısıltı?

Gönlümde sana meftun bir çığlık,
Platolar, ovalar bir bana mı dağlık?

Şu geniş yollar bir bana mı çıkmaz?
Özlem dolu denizler bir kucak açmaz…

Sevdaya, denizlerin kırgın ve derin.
Üşüyorum, şu İstanbul’u üstüme serin.

Tutuldu kalbim, gözlerinin hasretinden.
Korkuyorum bana olan nefretinden.

Hadi git İstanbul!
Ya da Konstantinopolis mi diyeyim?
Yunanlar bekler seni,
Ben perreye dönüyorum….