SÜKÛT İLE PÎRÂZEN

Hafiyken arzda mülzemim, zemmimse pahada nâzen.

Sebât eder sükûtum; âr susar huzurda mâzen.

Mizâna ram olur sözüm, mestûrdur ağza bazen.

Nevaya dem sezâ bulur, durur ezâmda râzen.

Ne ardı var bu sûretin, ne dille gelir hâlzem.

İştahım bî-tâb içinde, şikâyetim şîrâzem.

Dilim çözülse şer bulur ve şeb olur şebâzen.

Hâl ölür, hebâ görür ve şevk satar cenâzen.

Fesâhat dilde eksilir, mânâ derinde râzen;

Mânâ derinde derlenir, sükût ile pîrâzen.

Selâmetim firâk olur, bî-hak bulur derâzen.

Hakîkatin idrâkte birse, selâmet budur esasen.

Ne arzum var bu gökten, ne de yerde bir niyâzem.

Hilâf olur nutkum sırrımla, yükselir pervâzen;

Fenâya râzı olsa dilim, bekâ bulurdum aslen.

Hemhâldir kalbim gamla; gam çürür gamzemde râzen.