BEN BİR BENİ BİLİRİM

Ben bir beni bilirim, gayrisini neyleyeyim.

Başım düştü mü dara, gelmeyeni ne edeyim.

Yalan dünya içinde hak yolunu eyleyeyim;

Bir avuçluk menfaat uğruna mı eğileyim?

Gönül verdim doğruya, eğri yola gitmeyeyim,

Bir gün hesap var diye kimseyi incitmeyeyim.

Dünya denen hanede misafirim, bileyim;

Fani olan sevdalar ardına da düşmeyeyim.

Güler yüzün altında nice hançer gizlenir,

Dost sandığın niceler dar gününde silinir.

Ben Hakk’a dayanmışım, kula neden eğileyim?

Yüz çevirmiş olana dönüp de ne söyleyeyim?

Rüzgâr gibi ömür bu, eser gider duyulmaz,

Kalan yalnız iyilik, başka hiçbir şey kalmaz.

Vicdanımın sesini susturup da neyleyeyim?

Eğri söze boyun eğip doğruluğu terk etmeyeyim?

Ben bir beni bilirim, gayrısını neyleyeyim;

Hak razıysa, dünyadan fazlasını istemeyeyim.

Bir gün göçüp gidersem ardımdan şu denilsin:

“Doğru bildiği yolda eğilmedi.” Bilesin…