KİM?

Küçük çocuk sesleri kulağımı tırmalıyor,
Yanan ormanın alevi kalbime düştü.
Depremler peşi sıra geliyor,
Artık küskünüz dünyaya.

Masum hayvanların cılız sesleri…
Paranın gücü geçiyor yerine nefsin.
Çıktı bu kâinatın çivisi,
Artık küskünüz dünyaya.

Zamana, fallardan az ihtimam gösterilir oldu,
Kısa vadede kazanç gayesiyle.
Çıkar çeşmelerinin suyu tüm kovalara doldu,
Artık küskünüz dünyaya.

Tüm bunlar felaketin adı,
Yakında geçer kovalar kafamıza.
Kurtarmaz bizi hiçbir tanrı,
Artık küskünüz dünyaya.

Zavallı toplumların zavallı yaratıkları,
Hepsinin birer birer suçlusuyuz biz.
Benim anlattıklarımdan siz yapın hesabı:
Dünya mı küskün, biz mi küskünüz dünyaya?