YANSIMALARDI, YANILSAMAMA NEDEN OLANLAR…

Yalnızca bir adım geriye atmıştım. Anlamlandıramadığın anlarda, sorularının yanıtsız kaldığı mekanlarda, duymadığın ve duyumsamadığın insanlığa karşı duyduğun derin kaygı ve öfkeye cevaptır kendinizi uzaktan izlemek. Ben de tam olarak bu sebepten, bir adım geri çekildim. Aradığım cevaplar bu kadar yakınken bana; duymayan, görmeyen, belki de bilmek istemeyen bendim. Yansımalardı, yanılsamama neden olanlar. Hakiki olanı gözle göremezdim, yalnız yürek işitebilirdi dosdoğru olanı.

Bir müddet izledim başka biri gibi kendi dünyamı. Anlamlı kıldıklarımı, işaretleri ve benim nasıl yorumladığımı. Renkleri ve ışığı… Hayat bana ısrarla bağırıyordu. Ben de tüm işaretleri kendime çevirdim. Yalnız aidiyet duyduğum benliğime yöneldim. Gördüğüm, gözlemlediğim, rahatsız olduğum ve hatta beni tetikleyen kişiler, yerler, zaman ve olgular beni aynalamaktan başka bir göreve tabi değillerdi. Beni dürten her ne ise, taşıyordum onu içimde.

Yine aynı şekilde bende görünen ve benim başkalarında uyandırdığım o his her ne ise, vardı onların içinde. Hayata başka bir yerden bakmayı öğrendiğimden beri etkisi altına giremiyorum etraftaki etkenlerin. Çünkü biliyorum, onların öfkesi, kızgınlığı ve belki kırgınlığı tamamen kendisi ile ilgili. Bende gördükleri ve tetiklendikleri her şey kendi içlerinde çözemedikleri, üstelik de içlerinde büyütüp besledikleri anlardan ibaret. Tam da bu yüzden kızamıyorum, kırılmıyorum, hiçbir olay ve duruma duygusal bakamıyorum. Tekâmül ediyorum ve etmelerini umuyorum. Yaşam bir döngü ve dönüşümden ibaret. Uyanmak herkese nasip olmaz, biliyorum. Bazı dallar sıcaktan kuruyacak, bazıları yağmurdan çürüyecek, soğuktan donacak. Yalnız toprağına uyan çiçek açacak.

Öyle ki hangi frekansla titreşirse yürek, etrafını da aynı ritimle dans edenlerle çevreleyecek. Bundan benzer benzeri çeker. Bakış açın değiştiğinde, çevren de değişir. Görmek, kendini aynalamak değil mi zaten? Ne görürsen onu taşırsın içinde. Onu büyütür, besler ve yayarsın.

Yolculuğum bir başarı öyküsüdür benim nezdimde. Her olgu, her durum edilgen, bir tek benim gördüğüm gerçek. O da özümle aramda çözülecek. Hakikat yolculuğunda yoldaş değil, misafirler olur. Hiçbir insan bir kez gelmez dünyaya. Her uyanışında yeniden doğar. Dönüştükçe yenilenir ruh ve beden. Bundandır doğum günleri kutlanır her yıl yeniden.