BU ÇOCUK DA

Önceleri bihaberdim insanlardan,

“Haddim değil.” deyip hiçbir şeye karışmazdım.

Ayırmazdım yalanı doğrudan,

Gençlik işte, pek sallamazdım.

Her şey isterdim ayağıma gelsin,

Doğruya doğru şimdi, çalışmayı hiç sevmezdim.

Yatarken besi hayvanları gibi,

Milyonerler gibi kazanmak isterdim.

Yatmazdım geceleri, mutlaka ederdim sabahı,

Paketimdeki sigaralar “bana mısın” demezdi.

Alışılmıştı hayatımın tüm parçaları,

Duysam bile kuşları, dinlemezdim.

Sonraları nedense bir şeyler oldu bana,

Gerçi sebebini hep babama bağlamışımdır.

Ondan yediğim hançerle başa sardı dünya,

Bu sebeple kimseye bağlanamamışımdır.

Artık olacaklar varsın olsun,

Boşalmışsa bardaklar, gözyaşımla dolsun.

Zaten hiç kimsenin aklına gelmemiştir:

“Bu çocuk da bir gün yorulsun.”