LEYLA, AŞKIN ÖZNESİDİR

Leyla, aşkın öznesidir.

Varoluş gününden bugüne,
Aradım da bulamadığım,
Görmeden sevdiğim…
Kime sorayım, nerede arayayım?
Bulan var mı ki, ben nereden bileyim?
Meğer Leyla, gönül içredir.

Leyla, aşkın öznesidir.

Sesini duymadan sevdiğim,
Soluğunu hep ensemde hissettiğim,
Konuşmadan dinlediğim,
Dimağımın en duru yerinde bildiğim…
Meğer Leyla, sadırdan da ötedir.

Leyla, aşkın öznesidir.

Yanımda, yakınımda sezdiğim,
Ummanlarda aradım, dualarda gizledim.
Göğe bakıp yine arza döndüğüm,
Esen yelde, guguk kuşunun nidasında işittiğim,
Göremediğim, bilemediğim…
Meğer Leyla, hakikat perdesindedir.