KİMSE SON KEZ OLDUĞUNU BİLMİYOR

Hayat bize vedaları öğretmiyor.

Belki de bu yüzden yaşadığımız bazı anların son kez olduğunu ancak çok sonra anlayabiliyoruz. Sevdiğimiz birinin yanından ayrılırken bunun son görüşmemiz olacağını bilmiyoruz. Bir sarılışın, bir gülümsemenin ya da “Kendine iyi bak.” sözünün hafızamızda kalacak son anı olacağını kimse söylemiyor.

Günler birbirini kovalarken her şey sıradan geliyor. Aynı sofraya oturuyor, aynı insanlarla konuşuyor, aynı bayramları yaşıyoruz. O anların hiç bitmeyeceğini düşünüyoruz. Oysa zaman sessizce ilerliyor ve fark ettirmeden birçok şeyi değiştiriyor.

Ben bunu halalarımı kaybettiğimde öğrendim.

Onlar benim için sadece aile büyükleri değildi. Çocukluğumun en güzel anılarında hep onların izi vardı. Bayram sabahlarının telaşı, ailece kurulan sofralar, içten bir gülümseme ve hâlimizi hatırımızı soran sıcak sesleri… Varlıkları o kadar doğal gelirdi ki bir gün eksileceklerini hiç düşünmezdim.

Önce birkaç yıl önce bir halamızı kaybettik. Ardından bu yıl diğer halamızı… İki farklı zaman, iki farklı acı… Ama ikisinin de bıraktığı boşluk aynıydı. O gün anladım ki bazı insanlar yalnızca hayatımızda yer almaz; çocukluğumuzun, ailemizin ve en güzel hatıralarımızın da bir parçası olur.

Şimdi bir bayram geldiğinde eskisi gibi dolup taşan evimizi hatırlıyorum. Sofralar kuruluyor, çaylar demleniyor, sohbetler ediliyor; yine de bir eksiklik hissediliyor. Kalabalığın içinde gözlerim istemeden eksik olan kişiyi arıyor. Eski bir fotoğrafa bakınca ya da yıllar önce anlatılan bir hatırayı hatırlayınca insanın boğazı düğümleniyor. Özlenen yalnızca bir insan değil; onunla birlikte yaşanan zamanlar oluyor.

Hayat devam ediyor. Yeni günler geliyor, yeni hatıralar birikiyor. Ama bazı isimler hiçbir zaman sadece geçmişte kalmıyor. Bir duada, bir bayram sabahında, eski bir fotoğrafta ya da tanıdık bir kokuda yeniden karşımıza çıkıyorlar.

Hayat bize vedaları öğretmiyor. Bu yüzden son kez yaşadığımız anları çoğu zaman sıradan sanıyoruz. Yıllar sonra dönüp baktığımızda ise en kıymetli anılarımızın o sıradan sandığımız günlerde saklı olduğunu fark ediyoruz. Belki de sevdiklerimize verebileceğimiz en güzel hediye, onlar yanımızdayken sevgimizi göstermek ve birlikte geçirdiğimiz her anın kıymetini bilmektir.