ZERRE İÇİNDE KÜRRE

Soğuk güz zamanlarından bir sabah
Uykuların ziyadeleştiği günlerden pazar,
Açmışım gövdemi serin rüzgâra.
Gözlerim gökte,
Selam ederim Zühre yıldızına.

Selim hisler sürur eder
Saçlarımın başı buyruk sarmaladığı aklıma.
Sessizlikle sevişir iç sesim,
Serinlikle yükselir sevincim.
Seherin saf kokusu,
Nefesi en içten çekişim.

Evrenle en hususi zamanımız,
İnsansız, yalnızız.
Acziyetimi meftun eden kâinat;
Zarafetinle baş başayız.

Zarif değil bu an sana hislerim,
Zelzele içinde sanki kalbim.
Sarmışım ziynetlerini gözlerimle,
Siliniyor ayaklarımın altında zemin.

Sığdırıyorum hudutlarını bendime;
Göğünle gözlerimde,
Arzınla yüreğimdesin
Ey kusursuz kürre!

Ben senin içinde,
Seni içine almış zerreciğim.