ARINMA ZAMANI

Yağmurlar paklar yalnızca bizi,
Yalınlığı zâil olmuş içimizi.

Şehrin ışıltısı öyle gizlemiş ki
Zamanı zorlayan çocukça hislerimizi;
Gökyüzüne nakşetmez olmuş gözlerimiz
Özlemiyle bezendiğimiz düşleri.

Umurumuzda mı ay doğmuş,
Kaymış yıldız?
Avcumuzda yansıyan ışığın müptelasıyız.

Yağmurlar paklar yalnızca bizi.

Biz zengindik gönlümüze sığdırdıklarımızla,
Güçlüydük zulme kalkan vicdanımızla.
Yığdıkça fakirleştik,
Geliştikçe ilkelleştik.
Çoğaldıkça ışıklar,
Ziyan oldu ışıltımız.

Yağmurlar paklar yalnızca bizi.

Islandıkça temizlenecek paslarımız,
Kuşanacak zillete karşı zırhımız.
Çocukluğumuz zuhur edecek
İzzetimizden.

Şehrin zırvasını kesecek kahkahalarımız,
Zirveye yükselecek mizan tahtımız.

Yağmurları uğurlarken omzumuzda,
Güneşle göğü kuşatacağız.

Haydi!
İşitelim yağmurun ezgisini,
Ezelim yalın ayak şerrin izlerini.

Yağmurlar paklar yalnızca bizi.