KİMSE SENİN GİBİ OLMADI

Bana saf sevgi beslediğin bir zaman dilimi olsaydı,

Yürekten ve gözyaşı dökmeden söyleyebilirdim:

Kimse senin gibi olmadı.

Şimdi yüzünde haylaz bir tebessüm oluştu, seziyorum.

Fakat şartlar bambaşka gelişseydi,

Beni rakip bellemeseydin ve hayatta asıl gücün;

Çok sevilmek değil çok sevmek olduğunu anlasaydın,

Pişmanlık gözyaşları yerine esrik heyecanlar salardım.

Kimse senin gibi olmadı.

Al şimdi bunu, zafer diye boynuna as.

Kimse senin gibi olmadı,

Al şimdi senin gibi olmayanların galibi ol.

Birine değerini söylemekse küçüklük, beni bırak.

Küçülmelerim henüz bitmedi, daha da küçüleceğim.

Gözden kaybolana dek küçüleceğim,

Kaybolana dek değerini haykıracağım.

Kimse senin gibi olmadı.

Ben oldurmadım, doldurmadım yerini.

Bir oyundu sana, ben kaybettim.

Mağlubiyet uğruna çok yarışmıştım zaten.

Kimse senin gibi olmadı.

Ve şimdi sen, benden geriye bir zerre bile bırakmayınca,

Zaferinle mutlu mesut yaşarsın sanıyorsun.

San bakalım…