YÜREĞİN İKİ YARISI

Volkan ÇİNİ dedi ki:

Huriye Çil’in “Yüreğin İki Yarısı” şiiri, hayatın o kaçınılmaz zıtlıklarını ve insanın iç dünyasındaki gelgitleri çok vurucu bir dille anlatmış; hani “hatırlamak boyunda asılı yağlı urgan” demesi insanın ciğerini sızlatıyor, unutmanın ise bir zafer mi yoksa kurbanlık mı olduğu sorusuyla bizi baş başa bırakıyor. Şiirin her mısrasında o iki uçlu hayatı, hem koru hem hicranı, hem dikeni hem gülü hissetmek mümkün; sanki bir aynaya bakıyormuşuz da ruhumuzun parçalanmış hallerini görüyormuşuz gibi çok dürüst bir anlatımı var. Ama öte yandan, şiirdeki “yağlı urgan”, “hicran”, “vuslat”, “zifiri gece” gibi imgeler Divan ve Halk edebiyatından bu yana o kadar çok kullanıldı ki, şiirin o güçlü duygusuna rağmen biraz eski ve fazla tanıdık bir tat bırakıyor insanda. Özellikle “dikenli ödül” ve “güllü ceza” gibi tamlamalar yaratıcı birer zıtlık kursa da, genel yapı itibarıyla şiir bizi şaşırtmaktan ziyade bildiğimiz bir hüznün içine çekiyor. Yine de o umut dolu finali, “aydınlığa taşınan solmuş sümbül” imgesiyle insanın içini ferahlatıyor ve bu çelişkili hayatın içinde tutunacak bir dal bırakıyor.