KENDİ ÖLÜMÜNÜ DUYMAYACAK MISIN?

Kafanın içindeki cefa dolu zihniyet…

Bu dünya seni sana yâr etmeyecek!

Kül olup yanarak yitirsen de kendini,

Bir tek insan sana sağlık dilemeyecek.

Fark etmezler seni, ne olduğun puslu sokaklar,

Ne de kenarında vakit geçirdiğin sığ sular.

Kendin dâhi sana epeyce düşmanken,

Seni bulmayacak asla masumca duygular.

Kendine hak veremezsin, haykır istersen.

Zihnin dâhi seni anlamayacak zaten.

İstersen besle buna dair bir ton nefret,

Hep matemden ibaret olsun her bir zerren.

Şimdi hepsini defalarca tekrar et madem;

İki adım atmana bile yoktur hak bir neden.

Kendine saymak istediğin onlarca sebep,

Nefes alırken giydiğin kapkara bir kefen.

Ona sarıl ve sadece ölümünü bekle sen.