SARKACIM

Yaşım kayıp.

Hiç bilmediğim bir andayım.

İdrak edemiyorum kaç yaşındayım.

Sezgilerim yardım kolluyor soluğumda,

varlığımın miyadını aramaktayım.

On üç yaşım kokuyor bazı anlar,

bazı on dört, bazı on beş, on altı…

Ama en çok on sekizde inciniyor kalbimin kanatları; işittiğinde boğazımı kördüğümle kaplayan hatıralarımı.

On dokuzumda takılı kalıyor plak; aynı şarkıyı çalıp duruyor.

Bütün sesler kesilince baş başa kalıyoruz ve yirmiyi bekliyoruz içimin ukdeleriyle…

Kaybettiğim veya kazanamadığım her şeyle tekrar tekrar vedalaşıp,

tazeden yitireceklerimle umut içinde kucaklaşıyorum.

Bu gösteri,

bekleyişlerimin tedirginliği; sonralarımın habercisi oluyor…