EKSİK KALMIŞ BİR FİİL

Yıllar, birikmiş bir toz tabakası gibi
Üzerine çökünce anıların;
Seni görmek sadece bir karşılaşma değil,
Zamanın en ince yerinden kırılmasıydı.
Unuttum sanıyordum,
Kendi kendine paslanan o eski kapıyı
Ve o kapının ardındaki buzul bakışlı telaşı.
Zihnime dolandı şimdi her şey
Eksik bir cümlenin öznesi gibi,
Beklenmedik bir anda, bütün ağırlığıyla.
Vücudum…
Hâlâ o ilk günkü şaşkınlığında.
Bir kış uykusundan uyandırılmış yara gibi
Sızlıyor,
Hatırlıyor,
Ve en önemlisi,
Seninle başlayan o ritmi,
Hiç bitmemiş gibi sürdürüyor.
Sanki dünya dönmeyi bırakmış da
Sadece bizim durduğumuz o an,
Hiç geçmeyen bir mevsim gibi
Boğazımda düğümleniyor.