BOŞLUK

Bir boşlukta kalacaksın ilk önce

Alışkanlıklarının sırtını kırbaçladığı

Çaresizlikler içinde kaldığın

Soğuk bir boşlukta

Kendi boğuluşunu izleyeceksin.

Yüreğin bir volkan gibi fışkırmak isteyecek aslında

Buğulu camlarda son kez ne yazdığını okuyamadan

Gidişimi düşleyeceksin sadece

Gözlerin sağa sola sardıracak emniyetsiz bir şekilde

Son ümitlerinin erimeye başladığı anda

Biri koluna girecek aniden

Ürkmüş olsan bile en başta

Sevineceksin ben sanıp

Ta ki koluna girenin

Pişmanlık olduğunu anlayana kadar

Yalnızlıklar yağacak sonra şehirlere

Islanacaksın,

Paçalarından yalnızlık akacak pervasızca

Üzerine düşen hiçbir damlada

Yüreğin temizlenmeyecek

Aksine yangının harlanacak

Külün bile defalarca yanacak

Ben gibi olacaksın en sonunda.