AŞK ADINDA BİR MUCİZE

Ben hep aşk sanırdım ufak çaplı hevesleri.

Sanki daha çok çarpamazdı kalbim.

Hayaller kurardım uçsuz bucaksız.

Bağlanırdım sıkı sıkı, bitmez sanırdım.

Sonra sen geldin yıkık dökük hayatıma,

Hükümsüz kıldın aşk sandığım tüm yalanları.

Öyle bir çarptı ki kalbim,

Tamam dedim buymuş aşk dedikleri.

Gözlerinmiş meğer aşk,

Sözlerinmiş sevda,

Gülüşünmüş en güzel rüya,

Ve kollarınmış meğer cennetin en güzel köşesi.

Kalbim böylesine çarpınca anladım,

Sen benim ömürlük sevdamsın.

Hani derler ya kabuk tutar bazı yaralar,

Sen benim tek yaramsın;

Yıllar geçse, yine de kanarsın.