APANSIZ BİR ÇARESİZLİK

Apansız bir çaresizlik içerisindeyim.

Ne varlıktayım ne hiçlikte,

Yaşamaya çalışıyorum, “Umut var” dedikçe

Yeniden başlıyorum, her yeni güne geçtikçe.

Sağımda büyük bir sancı, solumda binlerce acı.

Kaybedilenler, aslında hayatımda birer kiracı

Ansızın yok oluyor ve gün geliyor,

Yeniden var olmak için çabalıyor en hası.

Sararıp kuruyan bir yaprağın,

Sımsıkı tutunduğu daldan koparak yaşama veda etmesi

Baharda canlanacak ağacın duasıdır.

Velev ki ben; kuruyup giden bir yaprak, baharımda yeşillenmek isteyen mahluk…

Gündoğumunun ufkunda esrik düş cümbüşü,

Görülmüş mü gerçekleştirdiğim bir düşü?

Her teyakkuz, kendimi yitirmek istemememin esamesi

Ancak yok sayamam, kaderime hak görülmüşü.

Ben ki yetişemem, takvimden düşen her bir sayfaya,

Mânâlara ve zamana.

İsteklerime yetişemem, etmezsem terbiye

Apansız bir çaresizlik içerisinde.