KOCA BİR ŞEHİR UYUYOR GÖZLERİMİN ÖNÜNDE

Koca bir şehir uyuyor gözlerimin önünde.

Uykusuzluğun manzarasına ıssızlığı sinmiş bakışlarımın.

En dilsiz adımlarla yürüyorum gecenin yarılarını.

Ve sanki tel tel dökülüyorum avuçlarına yalnızlığın.

Karanlığını kusuyordu geceler üzerime,

Ve bir yıldız daha kayıyordu ayın son çeyreğine doğru.

Koca bir şehir uyuyordu gözlerimin önünde.

Saatler duruyor, ben duruyordum.

Nice kalabalıklar siliniyordu gözlerimin önünden birer birer.

Bir Tanrı ve bir de ben görüyordum.

Koca bir şehir uyuyordu gözlerimin önünde.

Kaldırımlar üşüyor, ben üşüyordum.

Uyansanıza be, ey caniler,

ey gönül düşkünleri, umut artıkları, serseriler…

Kime diyorum?

Koca bir şehir ölüyor gözlerimin önünde.

Umutlarım ölüyor, ben ölüyorum.