AY ZAMANI

Dile zor,
kalbe kolay.
Anlatırken dil düğüm düğüm,
yürek ise fevkalade rahat.

Zaman, yanında duruyor aslında…
Bırak,
akrep yelkovanla eğlenedursun.

Sen ellerini aç, mahbubum;
tek tek avuçlarına bıraktığım kelebekleri say.

Üşüdüğümde örtüye sarılmamı kolaycılık sanma,
bil ki en sıcak senin ellerin.

Sobalar ve şömineler güneşle bakışadursun,
gözlerini aç, canparem;
süzdüğüm manzarada gözlerindir ay.

Elle tutulur bir şavkı bile yok güneşin,
yıldızlar ona küsedursun.
Ay bizim, ne de olsa;
son dördün ve dolunay…

Gün doğmadan uzat ellerini bana,
karanlığın aydınlığım,
gözlerin pusulam,
durağımız yine avuçlarının içi olsun.