DÜNYADAN GERİYE KALANLAR

yağmur altında bir dünya dönerken

yavaşça dün,

bir yaz gölgesi gibi kayboldum

ararım bazen acıları,

sevgileri

bakarım dünlere beni sevmeseler de

dün ölen çokmuş,

göğe yükselmiş hep

bir nefret gibi kükrüyor geceler

götürmüş karanlıklar dünyayı

ağlayan bir ceviz ağacının

açmaya gücenen çiçekleri gibi

dün bir sevgi gördüm,

uzaklaşır gibi dünyadan

yakınlaşır gibi gözlerine ölümün

öğretti dünyadan geriye kalanları

halbuki ne denir ki ötüşüne deli kuşun

anladım bir fotoğraf gibi eskirken,

çürürken

dünya dediğinin bir göz ağrısı olduğunu

istenmeyen bir fidanın

işte böyle geldim böyle sevdim,

bu sarhoş dünyanın bağrında

suç işleyenler,

ölmemiş yarınlar,

doğacak bugünler için

ölüp ölüp dirildim ben dün

aşık bir dünya için