TOROS’UN KAVRUK ÇOCUKLARI

Akdeniz’e uzanmış Toroslar

Bize de Akdeniz’den hatıralar sunar

Mayıs ziyafetinin eşsiz zineti

Sessiz sesiz sallanan maki…

Üstümüzde uçsuz bucaksız gök mavi

Toprak geçirmiş üstüne yeşil esvabını

Durgun göğün altında yosun misali.

Rüzgardan başka Göksu var

Çağlar çağlar dolar

Susamış mahzun Akdeniz’e…

Ne Dicle ne Fırat ne Nil!

Yarışamaz seninle

Sen beslenirsin

Toros çocuklarının alın teriyle

Bütün kollar uzanmış yekpare

Bu havza her zât içinde

Bezm-i elest’ten tutuşan kandil !

Gözler imbik ;

Ruh Asya’dan bu yana savrulur

Uçansu misali kayalardan dimdik!

Biz ki sanatın böylesine ulvî

Böylesine giriftar olanını sevdik

Fırtınaya saçlarımızı

Kara avuçlarımızı serdik.

Bir kardelen aşkına

Dev çığları söbeledik

Güvercini okşarken, kargaları yemledik

Gökkuşağına nakşederken umutları

Kartallara da yer bahşettik

İşte biz; Toros’un kavruk çocukları

Biz Tanrı’dan böyle belledik !