GAZZE
Haykırıyor Gazze gelecek çağlara,
Sesini duyurabilir mi ıssız dağlara,
Bir yetim edasıyla bakıyor uzaklara,
Derken, derken yenik düşüyor bombalara,
Gazze, ah Gazze! Boynun neden bükük?
Nasıl kaldıracaksın? Üstündeki koca bir yük?
Etrafın bir harabe, yıkık dökük.
Olmaz böyle, olmaz böyle çünkü hayaller hep geleceğe dönük.
Haline toprak ağlıyor, mavi gök ağlıyordu.
Ellerden, ayaklardan su gibi kan damlıyordu.
Annelerin feryadı yürek yakıyordu.
Karşısındaki çocuk da olsa kurşun adres sormuyordu.
Sabret Gazze, özgürlük yakındır.
Asıl canı yanacak olan canı yakandır.
Senin en büyük miğferin kabul olan duandır. İntikam alanların en hayırlısı şanı yüce Yaradan’dır.
Not: Okuduğunuz Gazze isimli şiirimi 12 yıl önce lisede bir teneffüs arasında yazmıştım. Geçen o kadar yıla rağmen ne zalimin zulmü bitti ne mazlumun feryadı. Zulüm hep vardı ama mazulumun umuduna hiçbir zaman engel olamadı. Zalim zulmüne devam etti, mazlum umutlu olmaya… Çünkü umuda pranga vurulamaz.