GÖNÜL MÜLKÜNÜN SULTANI

Ceylanları kıskandırır ahu gözlerin.

Beni benden alır aheste sözlerin.

Bülbülleri andırır seda seslerin.

Ey yârim, nasıl tahayyül edeyim seni?

Gönül mülküne bir Sultan gibi girdin,

Sükutun içinde ne sırlar verdin.

Vuslatı en mukaddes gaye mi kıldın?

Ey yârim, nasıl tahayyül edeyim seni?

Akıl durur, izahı mümkün değildir.

Gönül deryasına binbir delildir.

Varlığın bu cana ne güzel hediyedir.

Ey yârim, nasıl tahayyül edeyim seni?

Ok gibi bakışından nağmeler saplanır.

Saz gibi duruşundan gönüller uslanır.

Şu garibi hüsnü cemaline vasıl eyle

Ey yârim nasıl tahayyül edeyim seni?