AYIN 32. GÜNÜ

Her an yazabilmek isterdim;

Umudu ve yaydığı ışığı.

Gözlerinin getirdiği o tatlı heyecanı,

Cümlelerime nakışlamak;

Hem ne zor hem ne güzel düşlemesi bunu.

Hatırı kalacak gibi geliyor bana,

Güzel günlerin.

Senin için yazılanları okuyunca;

Kelebekler kanat çırpacak,

Saçlarının her teli için.

Gün batışı kızıllığındaki saçların,

Gözlerin kahveden daha sert.

Her an yazabilmek isterdim,

Bunları ve dahasını.

Kâğıt bulunmamışken de sevmiştim belki seni;

Zamansız takvimlerin,

Belki ayın 32. gününde de sevmiştim.

Kimin ve neyin,

Hatırı kalacaksa kalsın;

Umurumda olanlar bana yeter.

Ama en çok sen kalacaksın;

Aklımın bilmem kaçıncı odasında,

Yastığın belki tam yanında.

Bir gözyaşım düşecek belki,

Sen tutacaksın.

BÜŞRA YILDIZ GEÇGEL