HARDAL

Başını sallayıp edayla

Çalımlar atar hardal

Kartlaşmış yolları

Kertip giden zamana…

Başı güneş rengi

Harman vaktini temalar…

Sabahları bahar tadı verir

İkindileri sonbahar

Gündüzleri yaz oluverir…

Anadolu’mda sap taşıyan

Analarımı görürüm,

Yemenisinden sıyrılan zülfüne

Takılmış samanı,

Samanla savrulup giden zamanı…

Kızıllığa dem vuran çocuk ağlamalarını.

Güneş kendini çektikçe üstünden

Güze döner edası

Harman vaktinden…

Güzün mahzun yaprakları olur;

Rüzgârla süzülüp yere

Ve yine rüzgârla savrulan göğe.

Penceremin güzidesi hardal

Günün her saatinde

Farklı mevsimlere mihman olur

Onu süzen gözler,

Her nazarında püryan olur.