AF EYLE UYUT YA RAB

Bir yoldur hayat,

Acımsı tatlı bir tat.

Bazen uyuklatır insanı,

Farkında olmadan.

Farkına vardığında acı…

Dönüş yok bu yoldan.

Yol bitti, uyan ey insan,

Kaç kaçabildiğin kadar.

Yol sonu geldim ya Rab,

Af eyle, uyut ya Rab.

Uyandım, yol bitmiş;

Ne gelen var, ne giden var.

Sesim yankılanır:

Bir duyan yok mu?

Bir gören yok mu?

Yol bitmedi, bitmemeli…

Yeni uyandı insan.

Yol bitti, uyku sona erdi.

Bir ses geldi:

“Yeni yola gel.”  dedi.

İnsan yola dedi:

Ahiret…

Bu yol uyandırdı

Uyuyanları.

Uyananlar geçti yolu,

Uyuyanlar afalladı

Hepsi birlikte:

“Af eyle, uyut ya Rab” diye haykırdı.

Fatıma Hümeyra ALTUN

Konya

Yaş: 15