SANA

Anlatamam derdimi tek bir hecede,

Anımsarım seni her düşüncede.

Gözlerim asılı o pencerede,

Yâri uğurladı, yol kaldı dersin.

Çekerdim, olsaydı yârin külfeti,

Hırsı, isyanı, derdi, mihneti.

Artık kimseye yok hiç şikâyetim,

Harı ağırladı, kor kaldı dersin.

Sabahlar kötürüm, geceler ketum,

Devrildi üstüme çağ sütun sütun.

Unutun gözlerim, onu unutun.

Gözleri kapandı, kör kaldı dersin.

Kışları büyütüp yaza çıkardım,

Yokuşları süzüp düze çıkardım,

Bir geceyi bin gündüze çıkardım,

Baharlar eridi, kar kaldı dersin.

Emanet ettiğim kalbi ver hele,

Sensizlik nârını getirsin dile.

Seni anlattığım o güzel güle,

Meydanlar yıkıldı, er kaldı dersin.

Şimdi git sevgilim, yollar senindir,

Bahçeler bağında güller senindir.

Ruhumu parçalayan eller senindir,

Er öldü heyhat, yâr kaldı dersin!

Söndürdüm içimin yanan nârını,

Zamana bıraktım âh u zârını,

Sineye çekerek bütün kahrını,

Defteri kapattı, sır kaldı dersin.