ASIF

Leyla çiçeğini duydun mu?

Yamaçlarda uyur, uçlarda çiçeklenir

Bazen bir meczup tütsüsünde

Bazen bir vuslat türküsünde dillenir

Hicran peteğinde tozlanır

Seyir penceresinde şekillenir

Sonra dallanır, budaklanır

Son bir bahardan yaprak alır

Kış gelir, geriye sadece kaldırım kalır

Günler böyle geçer

Geçer binlerce gün ve gece

Sonra bir gece, sessizce geliverir

Aklını kurcalar, kalbini yakalar

Bir rüzgâr gülü takar yakana

Meltemi bekletir, bekleyeni söyletir

Vazgeçmek düşer koynuna

Küser, dağılır, darılırsın

Kavuşmak için sarılırsın

Daha çok ayrılık girer heybene

Sonra anlarsın;

Kavuşmak için vazgeçmek gerek

En güzele ulaşmak için bir güzelden

Yusuf’a kavuşmak için bir çift gözden

Yanık bir kalpten…

İsmail için, yine İsmail’den

Gül bahçesi için ateşe dalmak

Kuyuda kalmak…

Kavuşmak, Asıf

Vazgeçmek için kavuşmak

Düzlüğe ulaşmak için yokuşa koşmak

Kendini bulmak için, kendinden geçmek

Bazen gökyüzüyüm Asıf

Bazen yer…

Hiç olmanın sükunetiyle yürüyor

Geç olmanın hüznüyle büyüyorum