HASRET MAKAMI

“Hasret, makamını bulur.”

Gökler yas tuttu bugün, güneş kanla boyandı,
Yürekte yanan ateş, arş-ı âlâya dayandı.
Bir ulu çınar gitti, kuşlar sustu dalında,
Yetim kaldı bir millet, bu davanın yolunda.

Vah bize ki ey ağa! Sığındığımız dağdın,
Kurumuş gönüllere, nurdan akan bir bağdın.
Kimin eli değecek, şimdi mahzun başlara?
Kim merhem olacak bak, dökülen kanlı yaşlara?

Sarayın mermerine, bir hasırı seçmiştin,
Dünyanın varlığından, dervişane geçmiştin.
Alnındaki o izler, secdenin nişanıydı,
Sesin ki hakikatin, en gür çıkan yanıydı.

Gittin de ıssız kaldı, geçtiğin o sokaklar,
Veda saati geldi, çöktü zifiri aklar.
Sen varken korku yoktu, sen varken içimiz şen,
Şimdi öksüz bıraktın, bizi böyle giderken.

Lakin sanma bu veda, bir tükeniş, bir bitiştir,
Bu gidiş bin bin cana, kutsal bir diriliştir!
Sancağın emin elde, yere düşmeyecek bak,
Zulmün karanlığını, bu şafak silecek Hak.

Müjde olsun ey ahali! Zafer yakın, mutlaktır,
Bize kalan bu miras, en mukaddes haktır.
Onun diktiği bayrak, burçlarda dalgalanır,
İnananlar elbet bir gün, mutlak zafer kazanır!