KARANLIK AYDINLANANA KADAR

I. Bölüm – Ölümün Eşiğinde

— “Ölüm korkusu değil sessizlik öldürür.”

Ölüm kokan bir nida…

Ölümden korkan kimdir?

Kır prangaları — hadi, kurtuluşa!

Mezar; kış için sımsıcak… İndir.

Titremesin dizlerin.

Haykır — boğazın parçalanana kadar!

Gözlerin yaşarmasın.

Korkma… Kalbi dar olana, mezar dar.

Öldüğün gün — bugündür.

Belki de dün… öldün.

Bihabersin kendinden…

Eller utandırmasın seni bendinden.

Bülbüller… kargalar — senin için öter.

Senin için döner dünya.

Ay ve güneş — senin için parlar.

Titret düşmanlarını… iliklerine kadar!

Senin için bu kış, sana gelecek bahar.

Sana söyleyeceklerim bitmedi:

Var ol… şu karanlık aydınlanana kadar.