ÇALINTI ŞİİR
Sıradan günler, güneşe rağmen soğukken
Ve tanış dolu yaş yerimde kendime yabancı diyorsam
Yokuş başlarından görün, yediye kadar sayacağım
Bana dönmelisin, şehir fark etmez
Tozlu kitapların masaya tekrar gelince
Ve çalıntı takılarını kaybetmediysen eğer
Yokuş başında bekliyor olacağım
Ve kahve borcum kapanınca, yediye kadar sayacağım
Bana dönmelisin, şehir fark etmez
Gün sıradanlaşınca bir şeyler yazmam kadar
– ve hatta seni yazmam der isek – itiraflarım okununca
Ve hırsızlığımdan utanmazsan eğer ve söz ocağım
Kitap çizgilerin ezberimdeyse, yediye kadar sayacağım
Bana dönmelisin, şehir fark etmez
Yediye kadar sayacağım, her şekilde bana dön
Payımıza yarım yastık düşecek ve kavgalar
Ve payımız iyice yıllanır, üzüm suyu gün üstüne değerlenir
Yediye kadar sayacağım, sonuna geldiğimde
Bana dönmelisin, yüzümü sana dönük yaşayacağım