ESRARENGİZ

Güneşin denizle dansını seyrediyorum.
Bir dans için güneşin doğuşunu bekliyorum…
Gözlerin güneş, gözlerim deniz…
Ve gidiyor güneş, ördekler de…

Fakat bitmiyor umut gönül gemisinde.
Mehtap var, diyorlar, aşk limanında.
Tutuldum kaldım kemendinle…

Diktim yine gözlerimi göğe;
ayaklarım karada, aklım gözlerin karasında…
Mehtaba açıldıkça karadan kesiliyor ayaklarım,
gözlerinin karasına tutunuyor aklım…

Ve doğuyor ay… Dans sırası ayda…
Şimdi sen yakamozsun,
ben yine uçsuz deniz…
Dansımız yine esrarengiz…

Işıltınla sevişiyor dalgalar,
dalga dalga büyüyor ışıltın…
Rüzgârla yarışıyor sesim,
sesimle büyüyor tılsımın.

Ne üstümüzden geçen sandallar,
ne rüzgârlar, ne bulutlar…
Bozamıyor büyüleyici dansımızı.

Gece bitene kadar sürecek,
güneş doğunca değişecek;
ancak bu dans asla bitmeyecek…