GEÇER Mİ ŞAABA NAZIM
Zulüm kaderle tayin olur, kaderse nefse kahrım.
Mağfur bir özre naz eyledim, varmaz sükûta sabrım.
Bilmediğimle mesul edip de itham olursa zannım,
Can sahipliğim sende olur, insafsa bende Tanrım.
Günahım çoktur bilirim, lakin affa yoktur arım,
Ateşte zayi oldum ben, sönmez suyunla harım.
Nefsim der ki “vazgeç artık”, ruhum der ki “varım”,
Var olduğum şu âlemde, varlığım zararım.
Evvelce muhterizdim, ermez murada gayrım.
Razılığım selametim, dokunmaz şerre hayrım.
Cihanı arzla lütfeylese, bilinse dahi gaybım,
Gidenler gitti benden, gelmez bulunsa kaybım.
Zamanın çarkı döner de görünmez hiç sabahım.
Karanlık bir sabah içinde durdu tüm zamanım.
Ne bildiğime eminim ben, ne bilmediğime tamamım,
Kendi yaktığım ateşte, kararsız tüten dumanım.
İçimden geleni söyler dilim, gideni sormaz ağzım.
Gelenden arda yol bulur, kalanla gider avazım.
Bu çokluğun içinde azım,
Kırılır mai teştte tasım,
El elinde yolunur kazım,
Geçer mi şaaba nazım…