ERBAİN SOKAĞI

Gökyüzünün kasvetini gizleme ey göz!

Çekilip bir tepede izleme ey göz!

Taif’in taşları utanıyor gülmeye,

Parça parça yelteniyor ölmeye.

Alçakta kumlar, önde fil;

Tavaf ederken Kâbe’yi Ebabil.

Nam kurur, saltanat yıkılır;

Küle rüzgâr sıkılır.

Kandilleri yakın, davet var;

Güller bırakın, şehadet var.

Ak, karadan ayrıldı; zuhur ve ikindi,

Ellerinde sancaklar var şimdi.

Eşhedü! Şehadet vaktidir, uyanın!

Uyanın ve yanın!

Uyandırın tufanı, uçurumu bileyin;

Dava-i İslam için cennet dileyin.

Yıkayın dilinizi, elinizi, kalbinizi;

Ölüm paklayacaksa bizi.

Gemileri de yakın, denizleri de,

Yelkeni kusurlu sisleri de.

Ardı sıra yürüyün; korkun, korku verin!

Cesaretli kılar ancak Allah korkusu er’i.

Delilerden için son yudum suyunuzu,

Taşlayın karanlık kuyunuzu.

Yırtın perdeleri, güneş doğdu doğacak;

Ey İslam süvarileri, ölüm sizi duyacak!

Saf tutun ve bekleyin Uhud’un eteğinde,

Ölüm hoştur erlerin gönül peteğinde.

Sulayın çiçekleri, süsleyin Hira’nızı;

Helalleşin dostlarım, kılın namazınızı.

Çağırın meydanları, tozlar ile gelsinler;

Yazlar ile, azlar ile, izler ile gelsinler.

Uzaktan geliyor, duyun; bu tekbir sesi,

Uyandırın uyuyanları, sanki cennet kasidesi.

Hürmet ile karşılayın; edep ile, ar ile,

Aydınlık mevsiminde taze bir bahar ile.