NE HACET!

Seni hatırlamak, ne hacet!

Hiç aklımdan çıkmadın ki.

Soyadım gibi taşıyorum seni yanımda,

Boynumda eksik olmayan muska gibi,

Allah’a sığındığım en tenha duam.

Her vakit duyduğum ezanda,

secde etmemek gibi;

ne hacet!

Seni hatırlamak;

güneşe selam veren bir ilkbahar,

tomurcuk çiçekleri ile

rengârenk gülüşleri çocukların.

İlkbahar,

hiç güneşsiz olur mu?

Tomurcuksuz,

neşesiz ve cıvıltısız gökyüzü;

ne hacet!

Sensiz;

bir göz kırpışı,

gülümsemek kirpiğe dek,

neşeyle bakmak hayata,

kucaklamak baharları;

ne hacet!

Hürriyeti yok saymak seni hatırlamak,

cenneti anne ayağı altından almak,

ezanı kaldırmak gökkubbeden,

bayrak indirmek düşmana;

ne hacet!

Babam zamanında derdi:

“Anneni unutmak ne hacet!”

İslam budur, derdi.

Harama göz kırpmaya lüzum yok.

Helalini unutmak mı?

Ne hacet!