NİSAN SOLUĞU

Sonra aramıza bir merak çökecek,

Bir kış buhranı gibi.

Çocuklar adımızı neşeyle anacak,

Baharın Nisan’a tuttuğu ayna kadar duru.

Mamafih bir devir sona erecek;

Yüreklerimiz o cehennem çukuru…

Aşkımız bir destan misali yayılacak dilden dile;

Şiirler yazılacak, okutulacak ilden ile.

Bazı şarkılar bizim için çalınacak,

Bazı kalpler bizim için sızlayacak.

Ve bize yazılan efsaneler,

Bir gün gerçek olacak.

Sevdamız bir Çarşamba öksüz kalacak,

Bir göl kıyısına vurulmuş bir akşam gibi.

Adımızı fısıldayan rüzgârlar çıkacak;

Kimi zaman hüzünle,

Kimi zaman bir çocuk masumiyetiyle.

Ve bir sabah, gün yeniden doğacak;

Çiçekler açacak, bulutlar çekilecek.

Bahar kokusu yayılacak sinemize.

Ve aşk, küllerinden doğan bir Anka gibi

Sessizce konacak omuzlarımıza…