KAPTANIN YANKILANAN ÖĞÜTLERİ

^{Ben kaptanın yanındaydım,}

^{Bilirsiniz onu, denizlerin terbiyecisidir kendisi.}

^{Bulutları uzunca sakallında toplamış,}

^{Tek bakışta tanırdı düşman geminin hiddetini.}

^{Adı mı?}

^{Dalga tutmaz isimleri.}

^{Öğütlerini unutamadık elbet, durur içimizde,}

^{Tuz gibi- yakıcı ve diri.}

^{Akşamları güverteye toplardı bizi,}

^{Koca tayfa susar, denizlerin bilginini dinlerdik.}

^{“Bakın,” derdi,}

^{“Gördüğünüz şu akan mavi gibidir zaman;}

^{Ne tamamen tutabileceğiniz, ne de bırakacağınız…}

^{Kıymetini bilin uçsuz bucaksız bilinmezlerin!”}

^{Devletleri de akıntıya benzetirdi,}

^{Görünmez- ama yön verir.}

^{Kimi sükûnetin limanına taşırken koca milleti,}

^{Kimi fark ettirmeden uçuruma sürüklerdi.} 

^{İnsanları da gemilere benzetirdi kaptan:}

^{Kimi süslü, kimi yıkıntısında kaybolmuş.}

^{Ama hepsinin de yükü ağır,}

^{Dinleyin diyerek bastırırdı sesini uğultularda,}

^{“Taşıdığınız yük sizi batırmasın, kalmayı da bilin” derdi.}

^{Yaklaştırarak konuşurdu bizi kendine,}

^{Bir sırdan ziyade her sözünü emanet kefenine sererek.}

^{“Yaşam,” derdi,}

^{“Uzun bir seferdir evlat,}

^{Takılacağın yanlış rüzgarlarda koyuvermeyeceksin kendini,}

^{Nice kasırgaları da gökkuşaklarını da günübirlik göreceksin”} 

^{Garip biriydi kaptan,}

^{Kimi sever, kimi egosunda boğulsun beddualarıyla anardı.}

^{Denizin akıntılarında ruhun dalgalanışını öğretmişti bize.}

^{Ne de bilgeydi ama!}

^{O yok şimdi,}

^{Onun yolunda olan bizler varız.}

^{Şimdi de ben anlatıyorum,}

^{Yeni tayfalara}

^{Yaşlı kaptanın isimsiz öğütlerini,}

^{Ufkun maviyle}

^{Buluştuğu noktadan beri.}