HAKİKAT MEYVESİ

_{Hakikatin meyvesi hakî,}

_{Hakla kalır sözün hası, ta ki}

_{Gamı kurutur özümüzü, illâ ki.}

_{Gözü kuş olup uçar, tözü eyler bu diyarı terkî.}

_{Velev ki,}

_{Aklı bulanın dili konuşur, emr-i vâkî.}

_{Sorulur Âbid’e medârı ve de der ki:}

_{Sâkiye, sohbet kalmazmış bâkî.}

_{Anlar ki:}

_{Sırrı verende geçiyor serden.}

_{Kim kime “ben” dediyse, deme kibirdir; kisve keteni pesttir benden.}

_{O vakit biline ki varlık geçer, Hak kalır demden.}

_{Gaf çıkar ağza, vurulu gemden.}

_{Af dilene ki af bula özrün, af bile olabilir imtihana neden.}

_{Kabullen, imtihanı sır bilip eğmeden o başını hâlen.}

_{Hakikate bâkî olan mey’dir; meyse bir müsâkattır aslen.}

_{Sükûtla tartılır her insan, sözle değil, şefakâtle şahsen.}

_{Şevkle buyrulur sâlik olan yola, yolum meşakkattir esasen.}

_{Niyet eğrilir, susar menzil ve bir gün daha sır olur içinden.}

_{Kırık bir kalpten devşirip rahmet, süzülür usulca içimden.}

_{Söz eksilir ve çoğalır mânâm; yürürken gecenin  peşinden.}

_{Peş peşe yaşlanmış düşünceler, düşer aklımın  derininden.}