KALP RİTMİ

Oğlumun göğsüne başımı yasladım dün gece. Bir süre sessizce kaldım orda. Kalbinin tıpkı saatin tiktakları gibi atışını dinledim. Sahi insan kalbi ne kadar da benziyordu saatin sesine. Tıpkı onun gibi ve kendi halinde.

İlk kalp atışı,  ömür süresini başlatan bir sayaç gibi. Geri sayım başlıyor sanki, doğduğumuz anda. Biliyoruz ki Yaradan belli bir süre tutacak bizi bu sınav dünyasında. Ve start veriliyor o doğumhane odasında.

Hızlı hızlı atar çocukların kalbi bilirsiniz. Bilmiyorsanız da mutlaka bir çocuğun kalp atışını dinlemelisiniz. Zamanı ileriye sarmak ister gibi, aceleci atar o kalpler. Gerçekten de büyümek istemezmiydik, hepimiz. Yapacağımız mesleğin bile hayalini kurarak , oyunlarda anne baba olmanın provasını yaparak. Sanki bir an önce level atlayıp, o günlere hızlıca varabilmek için hızlı atıyor kalpleri.

Büyüdükçe yavaşlar o kalp ritmi. Bize okulda da  öğrettikleri gibi. Çocuklarla yetişkinlerin farklıdır nabız sayıları. Yaş aldıkça , öğreniyor kalp acele etmemesi gerektiğini. Orta yaşta tam ritmini bulur nabız. Kalp yetişkin artık. Attığı her adımı düşünüp sağlam adımlarla gitmek ister gibi. Heyecandığında, kızdığında veya çok üzüldüğünde hızlanır. O anın da hızlı geçmesini ister gibi.

Nabız yavaşlıyorsa sana da “yavaşla” demek istiyor sanki. “Yeter artık çok yordun kendini, koşturma, sakinle.  Çok stres altındasın bunu ikimize de yapma, yıpratma bizi. Değmez bu geçici hayat sahnesinde oynadığın role, bu kadar değer biçmeye .  Kendini bu kadar üzme artık hadi toparlan, yolumuza kaldığımız ritimden devam edelim” der gibi…

Yaşlandıkça yavaşlar ritmimiz. Bu dünyadan ayrılma vakti yaklaşmıştır. Bunu vücudun her zerresi bilir ama kalp açık açık anlatır bize. Zaman hızlı akmasın, sayılı kalp atışları tükenmesin diye yavaşlar belki de. Dünya hayatı tatlı, çocuklar torunlar bırakılıp gidilmeyecek kadar değerli. Diğer taraf belirsizliklerle dolu. Toprağın altı soğuk. Kalp yavaşlar bu yüzden, burada kalma süresini uzatmak için muhtemelen.

Kalbimiz bu dünyadaki saatimiz. Kum saatinin ters döndüğü andaki gibi başlıyor süremiz. Kader nereye sürükler bilemeyiz fakat saatimiz asla şaşmaz. Süresi dolmadan asla durmaz. Onun sesi tesadüf değil, bize ömür süremizi hatırlatan bir alarm. Onu duymayı, dinlemeyi ve anlamayı bilmek lazım. Her atışı için ona minnettar olup, şükretmek lazım.