SENİ GÖRMEK ALÂLADE BİR DURUM DEĞİL
Şehir şehir dolaştım seni içimde.
Dünyayı çağırırdım, seni görmeyince imdadıma.
Artık sadece aşk diye atan dakikalar gebe sabahıma.
Kırlangıçlar göğsümden göç etti
Gözlerine…
Seni görmek alâlade bir durum değil.
Seni görmek:
Gökyüzüme güneş,
Ruhuma yıldızlar bahşediyor.
Yaz yağmurunun çöle bahşedilmesi gibi,
Bir annenin çocuğunu okşaması gibi.
Seni görmek alâlade bir durum değil.
Korkmuyorum artık hiçbir şeyden,
Çünkü korku ışıldayan bir renk oluyor seni görünce.
Güneş, umut saçar bir çocuk heyecanıyla;
Geceyi yırtan sabah ezanı gibi.
Umut saçılır senin ışıldamanla bahara.
Seni görmek alâlade bir durum değil.
Bir ibadet,
Bir oluş sırrına ermek seni görmek;
Rahibeler bir ahit ediyor.
Artık kiliseler dimdik bir elif;
Bir Ayasofya oluyor matem tapınaklar.
Seni görmek alâlade bir du rum değil.
Yine çok güzel ve çok başarılı bir şiiri kaleme almışsınız. Duyguların her biri okuyucuya tek tek geçiyor. Her mısra bizden, her mısra bizim gibi. Duyguları somut olarak okuyucuda anlamlandırabilmek bence çok güzel. Kelime seçimleri, kelimeyi kullanım şekliniz, betimlemeleriniz yine oldukça dikkat çekici. Başta da dediğim gibi çok güzel ve çok başarılı bir şiir daha okuttunuz bizlere. Kaleminize, emeğinize sağlık.
Güzel yorumunuz için teşekkür ederim.
Herkesin “sen” i başkadır. Her “sen” e derin anlamlar yükleyen bir şiir olmuş. Kaleminize sağlık
Ne güzel bir tespit teşekkür ederim