KENDİME TEMBİH

KENDİME TEMBİH

Aç şu faturayı; zımbası bir yay.

Kâğıtta pasından doğar küçük ay.

Parmağın değince alır kandan pay;

yüzünü buharda arar kara çay.

Yedi yaşındasın; asansör soğuk.

Kapısı elini ısırdı; oyuk

izinde uyuyor bir suskun çocuk;

düğmeler parmağın altında soluk.

Sırtında birikir inmediğin kat;

iki yanında da gerilir halat.

Düğmeye basınca kalp olur saat;

kör kapı önünde uyanır inat.

Masadan al şimdi o üç anahtar;

yivlere avcundan çöker ince kar.

Üçü de avcunda birer demir zar;

o kata çıkarken her seçim kumar.

Çayını tazele; aynada bir iz.

Parmağın ucundan açılır dehliz.

Yüzün iz boyunca akar, belirsiz;

son damla dişinde paslanır deniz.