BENİM SARIM

Kimine göre tekinsiz bir sokağın adıdır sarı,

Apansız bir hastalığın rengi…

Loş bir odada çürüyen zihnin,

Sessiz feryadıdır.

Kiminin ihtişamlı tahtını süsler,

Edebiyatta hırsın ve ihtirasın adıdır.

Bazen ölümün ayak sesi,

Bazen dalından düşen yaprağın hüzünlü hikayesi…

Oysa benim sarım, karanlığı delen bir fener,

Hastalığı alt eden bir şifadır.

Benim sarım benzemez diğerlerine;

İç karartmaz, yaprak sarartmaz.

Kızımın saçlarıdır benim sarım.

İpekten tel tel, altından renk renk ,

Ufkumu efsunlayan bir sarıdır o.

Güneşten daha fazla ısıtır içimi

Döndürür bahtımı bahara.

Benim sarım,

Solan yapraklarımı boyar yeşile,

Çiçekler açtırır bağrımda.