Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Afyon 28°C
Hafif Yağmurlu
Afyon
28°C
Hafif Yağmurlu
Paz 29°C
Pts 31°C
Sal 31°C
Çar 32°C

ANNEMİN NİNNİSİ

ANNEMİN NİNNİSİ
11 Mayıs 2024 21:33
214
A+
A-

Korkutuyor annemin kaderi beni
Kızların kaderi annesininkine benzermiş
Öyle derler
Belki de yanlıyorlar

Annem her sabah önce güneşi doğururdu uyuduğu yerden
Sonra bizi uyandırırdı
Her gün çamaşır diye kendi acılarını asardı
Boşlukta sallanan ipe…
Onlardan yavaş yavaş su diye acı damlardı
Bahçesine umut diye çiçek ekerdi
Dövdüğü yün değil kendi kaderiydi

Annem ninniler söylerdi
Ama aslında söyleyemediği cümleler dökülürdü dilinden
Anlamazdım küçükken
Annem ninni söylerken neden ağlardı
Ablam evlendiği gün neden ağlamıştı
Sahi babam neden hep gurbete giderdi
Ekmek parasıydı
Ne kadar da çok pahalıydı bu ekmek dedikleri şey
Hâlbuki kendi buğdayımızı kendimiz ekerdik
Sonra ekmek parası için satardık

Küçükken ne çok soru sorardım
Hepsi yanıtsız kalırdı
Anlamazsın derlerdi
Keşke oturup anlatsalardı
Düşmeden de insanın yara aldığını
Anlatmadılar oturup kendileri için birer ağıt yaktılar
Sonra nesilden nesile acılarını aktardılar

Annem yüzünde kocaman bir tebessümle
Acılarını teselli ederdi
Dağın kahrından başına aklar düşerdi
Gelen geçen dağlara kar yağmış derdi

Gülerdim, yağan kar değil acı derdim
Derdim, duymazlardı
Hep böyle olmaz mıydı?
İnsan insana anlatır
İnsan duymazdı
Sonra karşıki dağlar yıkılır
İnsanın beli bükülürdü
Annemin beli hep büküktü…

ETİKETLER: , , , ,
Ben Şükran, Ankara Hacı Bayram Veli Üni. İlahiyat Fakültesi mezunuyum. Şiir yazmaya ortaokulda başladım. Resim öğretmenim o gün bence devam etmelisin dedi ve ben de o günden sonra bir şeyler yazmaya tutkun hale geldim. Çünkü yazmak benim için özgür kaldığım bir dünya.
YORUMLAR

  1. Anonim dedi ki:

    Kalemine sağlık, yüreğinden öperim. ❤️

    1. Şükran Atay dedi ki:

      Teşekkür ederim.

  2. Nur dedi ki:

    Birkaç kere okudum ve okudukça duygulandım. Kaleminize sağlık Şükran hanım.

    1. Şükran Atay dedi ki:

      Teşekkür ederim